" เพียงฝัน...กับวันเหงาๆ (หมาน้อย) "

ลมหนาวครวญ...รัญจวนใจ...คนไหวหวั่นจนหนาวสั่น...วันฟ้าเปลือย...เหนื่อยใจเหงาพริ้วไหวเอน...ยามเย็นย่ำ...เป็นลำเนากล่อมเพลงเศร้า...ทุกเช้าเย็น...มิเว้นวันพริ้วไสว...ไกวข้าวรวง...ให้หน่วงหนักก่อไอรัก...บนตักอุ่น...ละมุนฝันหนาวหรือเหนื่อย...จนเฉื่อยชา...ทิวาวันกล่อมหลับฝัน...สู่วันใหม่...ในนิทราในอ้อมกอด...ตลอดคืน...ที่ตื่นหลับระยายับ...ประดับแสง...ด้วยแรงผาประโคมค่ำ...ด้วยลำแสง...แห่งมนตราดวงดารา...ระดาดาษ...ฤาหาดทรายเพียงความฝัน...ที่ฉันสร้าง...บนทางเปลี่ยวชายตาเหลียว...มิแลมอง...ให้หมองหมายคืนเหน็บหนาว...เฝ้าวาดฝัน...วันเดียวดายเลือนมลาย...สลายฝัน...คนหวั่นใจลมหนาวครวญ...รัญจวนใจ...จนไหวหวั่นคนวาดฝัน...หวั่นลำพัง...มองทางไหนใครคนนั้น...กับฝันนี้...ที่แสนไกลสัมผัสซึ้ง...ถึงความเหงา...หรือเปล่าเธอ